گرا

تفکر والاترین عمل انسان است و مظلوم ترین آنها. در تمام دنیای پیرامون ما مسائل زیادی وجود دارند که هر کدام می توانند به اندازه ی تمام عمرمان فکر ما را به خود مشغول کنند. آنها همان مثال هایی هستند که خداوند برای روشن شدن راه حق و عبرت گرفتن انسان ها در زندگی چند روزه ی دنیا برایشان بیان می کند. مثال زدنی که در زمان های مختلف شکل های گوناگونی به خود گرفته است.

یکی از اصلی ترین راه ها برای رسیدن به امثالی که خداوند برای عبرت گرفتن ما می زند سفر است. سفر به گذشته ی مکانی شهرها و گذشته ی عملی انسان ها. و حج یکی از همین سفرهاست. در تمام طول سفر حج فرصت های مختلفی نصیب انسان می شود، فرصت هایی برای تفکر. و بهترینشان از نظر من اُحُد است. در اُحُد می فهمیم که جامعه ی اسلامی یعنی چه. در احد درک می کنیم مدیریت الهی حاکم بر جامعه ی اسلامی را. مدیریتی که در آن هر کدام از اعضای جامعه کار مشخصی دارند. کاری که اگر درست انجام نشود، شر آن دامن همه ی جامعه را می گیرد. در احد می توان بلاها و مصیبت های سنگینی را که می تواند در یک روز به خاطر عمل نکردن به حرف های ولی جامعه رخ بدهد را دید. در احد می فهمیم که می شود با جمع کردن چند شمشیر و نیزه در وقت نامناسب طعم شکست در جنگِ برده را به امام جامعه چشاند. و همه ی این تلخی ها جمع می شوند، نه در احد بلکه در کام رسول خدا (ص). و چه راحت با بی مسئولیتی چند نفر، با درست انجام ندادن وظیفه ای ساده، سینه ی یکی از بزرگترین ستون های دین، شکافته می شود. و جالب اینجاست که می بینیم برای تکرار نشدن اینگونه اشتباهات چه تاوان بزرگی قرار داده شده است، کشته شدن حضرت حمزه (ع)، اسدالله.

این حرف ها را زدم تا شاید از این به بعد کمی دقیق تر به اتفاقات اطرافمان نگاه کنیم و کمی بیش تر به دنبال ارتباطشان با شرایط موجود و خودمان باشیم.

پ ن: شهادت حضرت حمزه سیدالشهدا(ع) و حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) را به حضرت ولی عصر(عج) و تمام مخاطبان گرا تسلیت عرض می کنم.